ไหนว่าจะไม่รับเย็บม่านไงล่ะ

เมื่อเดือนก่อน  เย็บผ้าม่านที่เพื่อนสั่งทำเสร็จและส่งไปแล้วไปหนึ่งชุด  เดือนนี้กำลังจะเสร็จอีกหนึ่งชุด...ครบโปรเจคท์ ^ ^

ที่จริงแล้ว ผ้าม่านไม่ใช่สิ่งที่เราชอบทำเลยนะ (ไม่ชอบทำงานชิ้นใหญ่ๆ) แต่งานผ้าม่านปีที่แล้วเป็นของเพื่อนรัก  งานคราวนี้ก็เป็นงานของเพื่อนอีกคน (แถมเป็นลูกค้าเก่างานกระเป่าด้วย)  เป็นงานผ้าม่านที่พ่วงการคิดแบบให้ไปด้วย

ถ้าใครอยากมีผ้าม่านแบบที่ไม่เหมือนตามที่ขายในท้องตลาด  ถ้ามันไม่มีขั้นตอนยุ่งยาก  เราสามารถจ้างคุณป้าที่ตั้งจักรรับเย็บผ้าในตลาดได้นะคะ  แต่ไม่ควรเป็นแบบที่ยุ่งยาก และเราต้องอธิบายแบบได้ชัดเจน


ส่วนงานที่เราทำ...ทำไป แก้ไป เล่าไว้ ที่นี่ ค่ะ ^ ^

เจ้านี่เป็นงานม่านที่ส่งไปแล้ว  ในรูปอาจจะไม่ค่อยเห็น มันเป็นม่านสองชั้น มีลูกไม้ซ้อนอยู่อีกผืน

วันนี้ปล้ำกับชุดนี้อีกรอบ  เย็บผ้าตอนอากาศร้อนอ้าวนี่มันร้อน ร้อน ร้อน จริงๆเลย >.<

กระเป๋านกฮูก ใบที่ 1

ก่อนปีใหม่  เอมถามเหล่าเพื่อนสาวว่าชอบสัตว์อะไรบ้าง (ยกเว้นหมาแมว)  มีสาวหลายคนชอบนกฮูก  แต่เราก็ไม่อยากวาดแต่นกฮูกบนไม้บัลซานี่นาเลยพยายามวาดให้หลากหลายตามสัตว์อื่นๆที่เพื่อนชอบด้วยแทน

นกฮูก---คิดไว้ว่าจะทำเป็นของอื่นจากผ้าให้แทน  ยึดลายเส้นนกฮูกแบบนี้เปลี่ยนวิธี เปลี่ยนวัสดุเย็บกระเป๋าไปไม่ให้ซ้ำกัน

คิดจะทำสี่ห้าใบ---เพิ่งเสร็จไปใบเดียว   เอมเล่าวิธีเย็บไว้ ที่นี่-กระเป๋านกฮูก ตามเคยนะคะ   ถ้าอยากลองทำก็เข้าไปดูได้ค้าบ:>

สมุดแทนใจ :)

ปีที่แล้วเอมเย็บกระเป๋าจุ๊บจิ๊บให้เพื่อนๆไปแล้ว  ปีใหม่นี้ เอมเลยเปลี่ยนมาทำสมุดโน๊ตเล่มบางเ็ป็นของขวัญปีใหม่ให้เพื่อนในแกงค์ค่ะ  วาดรูปเอง ตัดกระดาษเย็บสมุดเอง....ถึงจะด้วยวิธีง่ายๆ ด้นๆทำและไม่เรียบร้อยเท่าไหร่  ...คนทำก็หวังว่าคนรับจะรู้สึกถึงความตั้งใจที่มอบให้

เอมเล่าเรื่อง D.I.Y. ไว้ในเวิร์ดเพรส "ที่นี่" ตามเคยค่ะ  กดดูตาม link ได้เลยนะคะ เผื่อจะเป็นไอเดียให้คนอ่านต่อยอดทำของขวัญในแบบของตัวเองต่อไป ^ ^

เพราะบ้าๆบอๆจึงห่อเธอ

คนเรามันก็จะเพี้ยนกันไปคนละนิดละหน่อยมั้ง  (ขอเหมาว่าคนทั้งโลกจะเพี้ยนกันเหมือนเราหน่อยเถอะนะ)

เราเองก็เพี้ยนบางเรื่อง  เช่น เรื่องการห่อปกหนังสือเล่มนี้


เล่าไว้ ที่นี่ เพราะเหมาว่ามันเป็นเรื่องงานฝีมือด้วย อิอิ

ปั่นเป๋าส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่...ที่เราคงชิลล์เหมือนเดิม

เปิดเพจ mOmO craft village ในเฟซบุ๊คมาปีกว่าแล้ว---ขยันอยู่ครึ่งปี  หลังจากนั้นเราก็แว่บไปวาดรูป :P

คงเพราะนิสัยขี้เบื่อจับจดของตัวเองที่เดี๋ยวทำนู่น  เดี๋ยวทำนี่  พอเย็บๆสนุกซักพักก็ไปเตลิดทำอย่างอื่น

แต่ถึงจะขี้เบื่อจับจดยังไงก็ไม่ลืมความตั้งใจของตัวเองในการเปิดเพจนะ  ไอ้ความคิดที่อยากจะแบ่งเงินไปทำแบ่งปันต่อยังคงคิดและตั้งใจอยู่  แต่พอไม่ได้เย็บก็แบ่งเป็นเงินไปแทน...ซึ่งเมื่อหันไปมองกองผ้ากองกระดุมกองซิปที่ซื้อมาก็คิดว่านั่นก็เงินนะจ้ะ  รวมยอดเป็นหมื่นด้วยนาเว้ย---แบ่งออกมาแบ่งปันสิ

ทุกครั้งที่แบ่งก็นึกถึงยาย รวมถึงพ่อแม่ที่ยังอยู่ด้วยว่าขอให้เค้าดีใจเถอะว่าไอ้ลูก(หลาน)จอมขี้เกียจแสนชิลล์นี้ก็รู้จักคิดเหมือนกัน   เราเองก็ได้ความสบายใจด้วย

คราวนี้เราขอใช้บริการร้านปันกันตามเคย  แต่เปลี่ยนจากแบ่งปันเงินเป็นส่งของที่เราเย็บไปให้เค้าขายเองหาทุนเล่าเรียนให้เด็กยากไร้   เพราะถึงเราจะไม่เคยเชื่อว่าการศึกษายิ่งสูงจะทำให้คนยิ่งฉลาดหรือยิ่งดี   แต่การศึกษาเบื้องต้นก็สำคัญ---เหมือนไกด์นำทางให้เค้าอ่านออกเขียนได้ง่ายขึ้น  รู้จักว่าจะค้นคว้าขวนขวายหาความรู้จากไหน

ส่งท้ายปีนี้ด้วยกระเป๋า 15 ใบนี้  คิดเองเล่นๆว่าถ้าเขาเอาไปขายใบละ 50 บาท  ขายหมดก็ได้เงิน 750 บาทแล้ว   เท่ากับทุนการศึกษาเดือนครึ่งเลยนะ   มันไม่เยอะหรอกสำหรับคนเมืองอย่างเรา---เข้าร้านอาหารแป๊บเดียวก็หมดแล้ว   แต่มันเยอะสำหรับคนที่ขาดแคลน

ถึงเวลาเย็บผ้า เราก็ต้องเย็บ

ถึงเวลาเย็บผ้า  เราก็ต้องเย็บ อิอิ

เย็บกระเป๋าลายหวงให้พี่ :)

การทำงานแบบมีเงื่อนไข บางครั้งก็ทำให้เราสนุกดีแฮะ :>

การทำงานแบบมีเงื่อนไข  บางครั้งก็ทำให้เราสนุกมากๆนะคะ

ตอนเอ็มโม่จะทำที่รองข้อมือเวลาใช้คอมพิวเตอร์ให้พี่ที่รู้จักกัน  ไอ้เราก็คิดแบบในหัวเป็นรูปสัตว์ที่สาวๆชอบกันอย่าง หมา, แมวและน้องหมีค่ะ  ปรากฏว่าพี่เค้าชอบ ม.ม้า  ไม่ใช้ ม.แมว ม.หมี ม.หมา ...เอาล่ะ  ทีนี้จะทำยังไง

พอได้คิดๆ ลองนึกๆแบบดู  สนุกมากเลยค่ะ  ...ถึงจะไม่ได้ทำได้สวยมากมายอะไร  แต่คนทำสนุก  ได้เติมนู่นนี่ลงบนตัวม้า...เป็นช่วงเวลาเย็บที่มีความสุขจัง :)

^___^

แต่งตัวให้สายสะพายกล้องกันเถอะฮะ :)

เอ็มใช้กล้องพานาโซนิค LX3 มาสามปีได้แล้วมั้ง  ชักอยากแต่งตัวเค้าค่ะ
แต่งยังไง...แต่งที่สายสะพายแล้วกัน...พอทำเองได้ อิอิ

 ขั้นตอนแรกของการทำคือจินตนาการค่ะ   คิดๆๆนึกๆๆๆว่าเราอยากได้สายสะพายแบบไหน  สีเจ็บลายจุดคาวาอี้  หรือสีโทนอุ่นๆ แอบหวานหน่อยๆ

เอ็มโม่จินตนาการแบบนี้ค่ะ

ไม่ว่าเราจะจินตนาการไปแบบไหน  ตอนทำจริงให้นึกไว้นะคะว่าถ้าเราเลือกใช้สีอ่อนไป  เวลาใช้สายนี้จะถูกับคอค่ะ  เกิดสาวๆลืมถูกขี้ไคลละก็  หุ หุ หุ   หรือถึงเรามั่นใจในความสะอาดของเราก็ให้ระวังเรื่องเครื่องสำอางนะคะ  หลายๆคนทาแป้งที่คอด้วยอาจจะทำให้เกิดคราบได้ค่ะ  ไม่เอาๆ ไม่สวยๆ :P

เอาล่ะขั้นต่อไปก็วาดแผน  ...แล้วจะทำให้มันออกมาแบบนี้ได้ยังไง (วะคะ)

คิดเสร็จก็เขียนไว้นะคะ  เตรียมทดลองทำ อิอิ

วัสดุอุปกรณ์ที่ต้องใช้

1. กระดุมปิ๊กแป๊ก เลือกเม็ดเล็กๆนะคะจะติดแล้วงานเนียนกว่า  (ของเอ็มที่มีอยู่เป็นแบบเม็ดใหญ่ 22 มล.ค่ะ  ใหญ่ไปนิ๊ด  แต่ก็ทู่ซี้ใช้ได้ไม่อยากเสียตังค์เพิ่ม :P)

2.  ผ้าลายที่ชอบตามขนาดที่ต้องใช้   ในที่นี้  เอ็มโม่ใช้ผ้าทอที่ตัวผ้าทั้งสองด้านเหมือนกันเลยไม่มีซับในนะคะ

3. เทปลูกไม้เส้นเล็ก  ยาวเท่าความยาวผ้า

4. อุปกรณ์ตัดเย็บพื้นฐาน ด้ายสีที่เหมาะกับผ้า

เตรียมของแล้ว...ต่อไป เราก็วัดขนาดสายเดิมของเรานะคะ  สายกล้องมักจะมีส่วนเป็นแผ่นกว้างช่วงสะพายคอ...เราก็วัดเฉพาะช่วงนั้นค่ะ (เขียนเอง งงเอง  เข้าใจกันใช่ไหมคะ)


สาย LX3 ของเอ็มโม่มีขนาดตามนี้ (เฉพาะช่วงที่กว้างกว่าปกติ...ไม่ใช่ความยาวทั้งเส้น)
กว้าง 1.5 ซม.
ยาว 70 ซม. 

วิธีคิดแบบกำปั้นทุบดินคือเอ็มโม่ก็คือ  เรามีผ้าทอซึ่งเหมือนกันทั้งด้านหน้าด้านหลัง...ทำให้ไม่ต้องเย็บชิ้นซับใน  เพราะงั้นไม่ต้องเผื่อผ้าเย็บซับใน

แต่เผื่อผ้าให้พอทบกันล้อมสายเดิมได้ เผื่อพับ เผื่อขอบเย็บอีก เลยลองคำนวนตามนี้

เผื่อล้อมสายเดิมก็เท่ากับความกว้าง 1.5 ซม. x 2  = 3 ซม.   เผื่อพับ เผื่อขอบเย็บอีก  บวกไปเลยเท่านึง แล้วบวกอีก 1 ซม.สำหรับระยะเย็บติดกระดุม  รวมแล้วเป็น 7 ซม.


 ความยาวเผื่อขอบทบ เผื่อเย็บ เผื่อผ้ารั้ง เผื่อพลาด  จากยาว 70 ซม.  ก็ใช้ผ้าเผื่อไปเป็น 80 ซม


สรุป ตัดผ้าชิ้นที่ต้องการที่ 7 x 80 ซม.ค่ะ

เอาล่ะทีนี้ก็ลงมือ  พับทบเพื่อเย็บตะเข็บตามทางยาวของผ้าทั้งสองด้านค่ะ  พับเสร็จก็กลัดเข็มหมุดไว้แล้วเนาเวลาเย็บจะได้เนี๊ยบ  (แต่ของโม่เองชิ้นนี้ไม่ได้เนานะ ชิ้นทดลองเลยแอบขี้เกียจค่ะ)

เย็บทบเสร็จก็ติดลูกไม้ไปค่ะ  ติดตามยาวด้านตะเข็บ-ด้านเดียวนะคะ  ก่อนติดลองกลัดเข็มหมุดแล้วพับทบมาดูหน่อยว่าได้อย่างใจไหม

พอใจแล้วก็สอยลูกไม้ติดเข้าไปค่ะ


เสร็จแล้วก็ติดกระดุมปิ๊กแป๊กคู่ไปตามทางยาวผ้าทั้งสองด้านค่ะ  เว้นระยะแต่ละเม็ดอย่าเกิน 1.5 นิ้วนะคะเวลาติดกระดุมแล้วใช้สะพายจริงจะได้ไม่เป็นรูโหว่นะคะ  (ของเอ็มทำตอนแรกเว้นระยะ 3 นิ้ว  ออกมาสวยแต่พอสะพายแล้วรอยต่อมันโหว่อ่าา....เลยต้องสอยเพิ่ม แงๆ  >_<)

แต่ก็เสร็จแล้ว...

ออกมาสมใจ  ฮี่ๆๆ =^_______^=

หลังจากทำเสร็จนะคะ  เอ็มโม่นึกได้ว่า เฮ้ยย มันมีวิธีที่เนี้ยบและง่ายกว่านี้นี่นา  คือแทนที่เราจะใช้กระดุมปิ๊กแป๊ก  เราติดเวลโคร (เทปตีนตุ๊กแก) ไปเลย  ใช้สีขาวหรือดำให้เข้ากับเนื้อผ้า   เล็ม/ตัดเทปให้เล็กหน่อย จะได้ไม่ต้องเผื่อผ้าเยอะ เดี๋ยวสายจะหนาเกินงาม  และควรทำซับในด้วยค่ะ  จะได้ไม่ต้องสอย  ใช้เย็บจักรเทปเวลโครให้แน่นหนาไปเลย  ส่วนการเผื่อผ้าก็จะต่างไปจากนี้นะคะ  ลองไปปรับทดลองดูนะคะ

หวังว่าจะลองมาปลื้มเหมือนเอ็ม (หลงงานตัวเอง อิอิ)  :D

How-To : กระเป๋าเจ้าเหมียวแยกเขี้ยว ^ ^

ทำฮาวทูนี่มันต้องใช้ความตั้งใจจริงๆเลย (ขอขอบคุณทุกฮาวทูที่เคยดูมาเลย ณ ตรงนี้)  เพราะพอมาทำเองแล้ว  แหม  มันแสนยาก  ยิ่งตัวเองก็ไม่ได้มีความรู้จู้ฮุ๊กกกรูเรื่องเย็บนักยิ่งรู้สึกว่ามันยากค่ะ  แต่บอกมาหลายรอบแล้วว่าจะโพสก็ต้องโพส (ฮึดๆ)

กระเป๋าเหมียวแยกเขี้ยวอันนี้เป็นงานจากชุด Kit ของ Sewing Lovers' Club  (ที่ขายจักร Elna จักร Janome นั่นละคร้าบ)  เป็นชุด kit เบื้องต้นสำหรับมือใหม่  ที่ตอนแรกเอ็มทำก็ด้นๆทำตามวิธีในชุด kit ไปก็ออกมาเป็นกระเป๋าได้   แต่พอมือใหม่มีผู้รู้มาชี้แนะ  มือใหม่อย่างเอ็มโม่ก็สามารถทำกระเป๋าให้ออกมาสวยได้ค่ะ (ชมตัวเองอย่างไม่เกรงใจใคร ฮ่าๆๆๆ)

เข้าเรื่อง How To กันเลยดีกว่า  โม้มามากแล้ว อิอิ

1.  เริ่มแรก  เราก็ตัดผ้าตามขนาดที่จะเอามาเย็บกระเป๋านะคะ  มีชิ้นตัวกระเป๋า (ด้านหน้า,ด้านหลัง) ชิ้นซับใน (ของประเป๋าชิ้นหน้า,ชิ้นหลัง) , ใยโพลีเอสเตอร์, ผ้าสำหรับเย็บตกแต่งส่วนปาก เขี้ยว จมูก, ไหมปักสำหรับปักตกแต่งตา, หนวด  และก็ซิปขนาดตามตัวกระเป๋าค่ะ

2. ลอกแพทเทิร์นลงบนผ้าชิ้นกระเป๋าด้านถูก  โดยใช้กระดาษลอกลายสำหรับผ้านะคะเพื่อที่เราจะเย็บ ปักหรือตกแต่งได้ตามลายอย่างแม่นยำ

3. สอยตกแต่งส่วนปาก เขี้ยว และจมูกบนบนผ้าด้านถูกของกระเป๋าชิ้นหน้าค่ะ  

เคล็ดวิธี Applique ชิ้นงานให้ได้รูป  อย่างชิ้นปากเนี่ย  เราต้องเอาแพทเทิร์นชิ้นปากมาทาบกับผ้านะคะ   แล้วเย็บเนารอบๆแพทเทิร์น  อย่าเพิ่งตัดด้าย  เรารูดผ้ารัดแพทเทิร์นไว้  มันจะขึ้นรูปเป็นวงกลมตามแพทเทิร์นแล้วเราก็นำชิ้นผ้านี้ไปรีด  ค่อยๆแกะแพทเทิร์นออก...แต่น แต๊น  ผ้าชิ้นงานจะเป็นทรงตามแพทเทิร์นเลยค่ะ (เทคนิคนี้เรียกว่า English Paper Piecing ค่ะ) เสร็จแล้วเราก็ึดึงด้ายเนาออกอย่างเบามือ  แล้วสอยซ่อนด้ายชิ้นปากลงไปบนผ้า สอยให้ถี่หน่อยนะคะ เพื่อให้งานเรียบร้อย  

4. ชิ้นเขี้ยวเหมียวและชิ้นจมูกใช้วิธีเดียวกันค่ะ  แต่ถ้าเรามีกระดาษกาวแบบที่ใช้กับงานเย็บ (เป็น Fusible Paper แบบหนึ่ง)  มาช่วย  งานชิ้นเล็กๆอย่างตัวเขี้ยวแมวก็จะทำได้ง่ายขึ้น

ลองดูรูปนะคะ

ในรูป เอ็มเย็บจมูกเบี้ยวด้วยเลยต้องไปแก้อีกรอบค่ะ >_< 

5. สอยเสร็จตามรูป  ถ้าอยากให้ชิ้นงานดูสวยขึ้น  ในส่วนชิ้นงานปากเหมียวหรือจมูกเหมียว  เราต้องเซาะผ้าด้านหลังผ้าที่ appliqué ไว้ออกนะคะ  (ในที่นี้ ผ้าที่เราเซาะออก = ชิ้นผ้าของกระเป๋า)  โดยค่อยๆใช้กรรไกรปากแหลมเซาะผ้าส่วนนี้ออกค่ะ   (ขอโทษที่ไม่มีรูปค่ะ  ตอนทำกำลังมึนเลย)

6. เนาใยสังเคราะห์ติดกับผ้าชิ้นกระเป๋าที่ทำ appliqué เสร็จแล้วนะคะ  หลังจากนั้นก็ปักตากับหนวดเหมียว (ปักแบบด้นถอยหลังค่ัะ) ตามแบบที่ลอกลายไว้ค่ะ

7. เสร็จแล้วควิลท์รอบรอบงาน appliqué นะคะ  ตรงนี้จะไม่ทำก็ได้  แต่ถ้าควิลท์  ชิ้นงานที่เราแอพฯ (ขอเรียกแบบสั้นๆ) ก็จะดูเด่นขึ้นมา

8. เอาผ้าซับในที่ลอกลายตามผ้าชิ้นที่เราแอพฯไปมาประกบกับผ้าที่เราแอพฯไว้  หันผ้าด้านถูกเข้าหากันแล้วเย็บตามรอย เว้นช่องไว้กลับผ้าไว้ซัก 5-6 ซม. ค่ะ  

  

รอยปักเบี้ยวยุบยับเลย  ขออภัยมือใหม่นะคะ :P

9. นำผ้าตัวกระเป๋าชิ้นหลังที่ลอกลายไว้มาเนาติดกับใยสังเคราะห์   แล้วประกบผ้าด้านถูกกับผ้าซับใน (ด้านถูก) แล้วเย็บแบบเดียวกับผ้าชิ้นหน้า

10. นำชิ้นงานทั้งสองชิ้นมาตัดผ้าตามรอยที่เย็บไว้ (เหลือตะเข็บไว้ประมาณ 0.5 ซม.)  ตรงที่เป็นใยสังเคราะห์ควรเล็มให้ชิดรอยเย็บมากที่สุด (เฉพาะตรงใยนะคะ  ไม่เกี่ยวกับผ้าที่เราต้องเหลือตะเข็บ)     กลับผ้าด้านถูกออกแล้วสอยปิดช่องกลับผ้า (ทำแบบเดียวกันทั้งสองชิ้น)

แต่นแต๊น  เริ่มเป็นตัวเป็นตนแล้วนะคะ อิิอิ

11. เอากระเป๋าชิ้นหน้า,ชิ้นหลังมาสอยให้ติดกัน  เว้นช่องไว้สำหรับติดซิปตามขนาด

12. นำซิปมาสอยติดกับกระเป๋าให้เรียบร้อย (ถ้าใช้ซิปสำเร็จรูปก็ติดได้เลยค่ะ  แต่ถ้าใครใช้ซิปตัด  ต้องเย็บหุ้มปลายซิปทั้งสองข้างก่อนนะคะ---ตามรูป)

13. สอยเก็บริมซิปด้านในกระเป๋าให้เรียบร้อย----เป็นอันเสร็จสมบูรณ์ค่ะ :D

 ขออภัยที่ฮาวทูภาพไม่ครบและก็ยาว ย๊าว ยาวนะคะ แต่ถ้าบอกขั้นตอนมาสั้นๆแบบในชุด kit เราก็คงต้องเดาเทคคนิคเอาเองเยอะเลยล่ะค่ะ :D

ของขวัญวันแม่ ^ ^

ช่วงวันแม่...วันสำคัญที่เราอยากถือเป็นโอกาสพิเศษที่จะได้บอกรักแม่แบบที่มีเพื่อนร่วมบอกรักกันในวาระนี้กันทั้งประเทศ  หลายๆคนก็คงพาแม่ไปกินข้าว  กินกันนอกบ้านในบ้านก็แล้วแต่สะดวก...บางคนก็ซื้อของขวัญให้แม่  พาแม่ไปเที่ยวบ้าง...ดูแล้วได้บรรยากาศที่น่ารักกันทั้งประเทศนะคะ

เอ็มโม่เอง  พอโตมาก็ยังไม่ค่อยจะกล้าบอกรักแม่หรอกนะคะ  แต่ชักกล้าแสดงออกมากขึ้นเรื่อยๆ  ยิ่งตัวเองย้ายออกมามีครอบครัวของตัวเองแล้วยิ่งไปกันใหญ่   เจอแม่เจอพ่อก็เลยต้องกอดแม่กอดพ่อทุกครั้งที่เจอกัน 

แม่หลายๆคนคงเป็นเหมือนกันที่ช่วงวันแม่แบบนี้ไม่อยากให้ลูกเสียตังค์ซื้อของแพงๆให้  หรือพอลูกซื้อให้ก็เอาไปเก็บไว้ (แถมรอวันที่จะให้ลูกคืนอีกแหน่ะ)  โอกาสแบบนี้  D.I.Y. ช่วยคุณได้นะคะ   เรามาทำของขวัญกันเองเล้ยย  รับรองว่าท่านแม่ได้รับแล้วต้องเอามาใช้ให้ลูกๆได้ปลื้มกันแน่ๆค่ะ

เอ็มโม่เองที่ฝีมือในโลกการเย็บผ้ายังมีแค่เต๊าะแตะเลยทำกระเป๋าที่ทำได้ไม่ยาก (แต่ต้องอึดสอยเก็บรอยต่อกระเป๋าให้สวยงามหน่อย) ให้แม่ค่ะ   กระเป๋าใบนี้ทำจากผ้าบล็อกแล้วเย็บควิลท์ตามรอยผ้า  ส่วนซับในเป็นลายจุดค่ะ  อ้อ  กระเป๋าเป็นกระเป๋าแฝดนะคะ เอ็มเย็บติดซิปลูกไม้ที่ใบนึง  แล้วอีกใบนึงทำเป็นแบบเปิดธรรมดาให้เก็บของได้ง่ายๆอ่ะค่ะ

ลองดูรูปนะคะ :)

ฝากระเป๋าสีอ่อน  น้องสาวเลยติงว่ากลัวจะเลอะง่ายค่ะ  แต่เราก็อยากให้แม่ใช้สีนี้อยู่ดี (ถ้าเลอะเดี๋ยวทำให้ใหม่เลยเฟร้ย---คิดในใจนะคะประโยคนี้ อิอิ)

เห็นอย่างนี้ใบไม่ใหญ่นักนะคะ  ใหญ่และกว้างกว่ากระเป๋าสตางค์แบบยาวของผู้หญิงไม่มากเลย

ฝากระเป๋าเปิดปิดด้วยกระดุมแม่เหล็กค่ะ  แอบสอยตัวห้อยรูปหัวใจบอกรักแม่ไปกลายๆด้วย  แม่จะเข้าใจไหมน้าาาาา  อิอิ :D

ไปเรียนเย็บซะที...ดีจัง :D

จากบล็อคที่แล้ว  เอ็มกะว่าจะพยายามเข็น How-To กระเป๋าตังค์เมี๊ยวๆ ออกมาให้ได้   แต่ตอนนี้ขออนุญาตเปลี่ยนใจเพราะกระเป๋าใบเดิมที่ทำ....  ทุกขั้นตอนเอ็มอ่านจากวิธีทำและแพทเทิร์นในชุด kit แล้วด้นทำเองค่ะ

พอเอาชุด kit น้องเหมียวอีกอันนึง (ชุดนี้ก็ได้เื่พื่อนม้อยสอยมาให้เหมือนเดิมค่ะ) ไปทำที่ Sewing Lover Club ของบูธจักรเอลน่า/จาโนเม่แล้ว   เอ็มก็ได้เทคนิคที่จะช่วยทำให้ชิ้นงานสวยเรียบร้อยขึ้นไปอีก   ทีนี้ เอ็มเลยตัดสินใจว่าคงไม่ทำ How-To กระเป๋าตังค์เมี๊ยวๆ ใบเดิมแล้วล่ะ   มาเริ่มที่ใบใหม่ (ขอเรียกว่ากระเป๋าน้องเขี้ยว) ดีกว่า  คนที่ได้ผ่านมาอ่าน How-To  ก็จะได้รู้วิธีทำที่ดีกว่าอันเดิมที่เอ็มโม่ด้นเองนะคะ :)

พูดมายาว  ที่จริงกระเป๋าใบใหม่ก็ยังทำไม่เสร็จ แหะ แหะ :P

เพียงแต่ ตอนนี้ เจ้าส่วนชิ้นงานแบบที่ทำใหม่ขึ้นมามันสามารถเอามาเปรียบเทียบได้แล้วค่ะว่าการใช้เทคนิคที่เค้าสอนมันทำให้งานสวยขึ้นขนาดไหน  เอ็มเลยเอารูปมาเปรียบเทียบให้ดูกันแบบชัดๆนะคะ

จากรูป  วิธีทำแบบที่เค้าสอน  (คือ Appligue เสร็จแล้วเซาะร่อง -หมายถึงเจาะผ้าชิ้นหลัง ชิ้นก่อนซับใน/ใยโพลีฯทิ้งอ่ะค่ะ  จะทำให้ชิ้นงานมีมิติขึ้นมากๆ  โดยเฉพาะถ้าควิลท์รอบงานอีกที)

อีกวิธีที่เอ็มอยากทำให้ได้  คือทำยังไงให้ชิ้นงานได้รูปค่ะ  อย่างตรงปากเหมียว  เราอยากให้ชิ้นงานมันกลม  เอ็มสอยยังไง  พยายามแล้วพยายามอีกก็ยังไม่กลม.....วิธีทำมันง่ายกว่าที่เราคิดเยอะค่ะ  คือ  เค้าใช้วิธีเนารอบแบบ  ใส่แพทเทิร์นที่ตัดไว้ (เป็นพลาสติคแบบอ่อน/กระดาษแข็ง)แล้วเนารูดรัดให้ได้ทรงตามต้องการแล้วรีดให้เรียบ  นำมาสอย   ทีนี้ก็ออกมากลมดิ้กอย่างใจเลยค่ะ ---เป็นวิธีแบบ English Paper Piecing ตรงนี้ เดี๋ยวเอ็มจะถ่ายรูปมาให้ดูจะได้เข้าใจง่ายขึ้นนะคะ)

ดูกันชัดๆว่าชิ้นปากเหมียวที่สอยติดลงไปมันนูนออกมา...น่ารักดีค่ะ  ปลื้มๆ :D

 หนึ่งวันที่นั่งเรียนอยู่  ทำไปได้เท่านี้เองค่ะ...ไว้ประกอบชิ้นงานสำเร็จจะรีบรีบเข็น How-To พร้อมภาพประกอบมาฝากกันนะคะ :D

หมายเหตุ(ดังๆ)  ขอบคุณเพื่อนม้อยมากที่พยายามบอกหลายทีเลยว่าให้เอ็มไปเรียน (ซะที)  และก็ขอบคุณสำหรับชุด kit อีกครั้งด้วย  ^__^