เรียนรู้และเริ่มต้น

 ระหว่างที่ฝึกหัดวาดเขียน   เราก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าถ้างานวาดของเราจะพอสร้างค่าขนมได้  และถูกใจใครๆได้ในวงกว้างก็น่าลอง

คนที่ทำให้เราคิดเรื่องนี้มีสองคน  เริ่มแรกคือ พี่วี  รุ่นพี่ที่คณะ (และเป็นเพื่อนสนิทสามี) ที่เห็นเราหัดวาดรูปโพสในเฟซบุ๊คบ่อยๆ เคยบอกให้เราลองวาดรูปส่งไปเว็บโฟโต้สต็อคทั้งหลายสิ  เผื่อขายได้    คนที่สองคือสามีเอมโม่เองที่ทุ่มเทถ่ายรูป ทำรูปเพื่อฝากขายไว้ใน Shutterstock Photo 

เราเองเห็นการทุ่มเทตั้งใจ  ท่าทางดีอกดีใจที่มีคนชอบรูปของเขา  รวมทั้งยังสร้างรายได้ด้วยก็ฮึดอยากทำบ้าง


ค่าขนมผสมความชื่นใจที่มีมาจากคนชอบงานของเราและโหลดไปใช้ ไปดูเป็นสาเหตุให้เราคิดจะลองวาดรูปของกินส่งไป    วาดเก็บๆไว้ได้หลายสิบแล้ว...คงได้ฤกษ์ส่งไปลองดูซะทีว่าจะผ่านเกณฑ์เขาไหม   จะมีคนดาวน์โหลดบ้างหรือเปล่า


พอเล่ามาถึงตรงนี้ก็นึกขำตัวเอง...ชีวิตเรามีเรื่องเริ่มต้นเรียนรู้ไปเรื่อยตั้งแต่หาเรื่องเปลี่ยนอาชีพ เปลี่ยนสายงานมาตลอดตามความพอใจและสถานการณ์ชีวิตในแต่ละช่วง   ชีวิตเราอาจเป็นชีวิตที่ไม่ได้คึกคัก โลดโผนนัก...แต่ก็พอมีสีสันอยู่บ้้างเหมือนกันนะเนี่ย :)

ในรูปดูเหมือนมีไม่เกินสิบรูป   แต่ข้างใต้นั้น...รวมๆกันก็หลายสิบรูปอยู่ :)

ทิวทั๊ศน์ ทิวทัศน์

เมื่อสองสามวันก่อน   เอมมาเล่าไว้ในนี้ว่าคิดจะหัดวาดภาพทิวทัศน์


เริ่มหัดแล้วล่ะ...แต่มันไม่ได้ออกมาเป็นทิวทั๊ศน์ ทิวทัศน์น่ะสิ   เป็นแค่ภาพร้านกาแฟริมถนน  มีคนนั่งเหงาอยู่แค่นั้นเอง (แถมหลังคาเบี้ยวอีก) :P

ยังคงไม่แจ่มชัด

หลังจากเดือนที่ผ่านมาเน้นฝึกฝนวาดใบหน้าคนแล้ว    (เล่ามาแบบนี้เหมือนก่อนฝึกมีการวางแผนขั้นตอนฝึกฝนไว้---แต่จริงๆคือคิดอยากจะวาดอะไรก็ตะลุยวาดมากกว่า)

ต่อไป  ฉันอยากวาดรูปทิวทัศน์ให้เก่งขึ้น   อยากเอารูปทิวทัศน์และรูปคนมาผสมผสาน ...หวังว่าตัวเองจะไม่ถอดใจไปซะก่อนวาดได้สมใจ


แล้วทิวทัศน์แบบที่อยากวาดออกมาเป็นแบบไหนกันล่ะหนอ....ภาพในหัวฉันยังไม่แจ่มชัดเท่าไหร่เลย

ฝึกความอดทน

พยายามฝึกความอดทนและดัดนิสัยตัวเองให้ละเอียดลออขึ้น....ยังไม่สำเร็จกับรูปนี้...

แต่ขณะที่วาดไปถึงจุดหนึ่งก็รู้สึกขึ้นมาว่าตัวเองใจเย็นขึ้นเยอะ  เมื่อเทียบกับการหัดวาดเมื่อปลายปีก่อน

ทำอะไรดี

พี่อ๊อย -OYSTER ในเพจ mOmO craft village ส่งของเหล่านี้มาให้นานแล้ว พี่อ๊อยทำกำไลเล็กๆ (ขนาดข้อมือเด็ก) มาจากห่วงกำไลและเศษผ้าที่พี่อ๊อยมีด้วยความตั้งใจว่าจะให้เราขายทำบุญแบบ ไม่หักอะไรเลย

แหม  ไอ้เราเห็นก็คันมือ  ขอพี่อ๊อยว่าอยากเอามาโมดิฟายเพิ่มอีกจัง  พี่อ๊อยก็ใจดี…บอก…ได้เลยน้อง อิอิ

ตอนนี้ คิดออกแล้วด้วยว่าจะเอาไปทำอะไร คิกๆ  แต่ก็อยากรู้ว่า  เพื่อนๆคนอื่นเห็นแล้วอยากเอากำไลนี้ไปทำอะไรต่อยอด หรืออยากเอาไปให้เด็กๆสวมเฉยๆ


โอม…ขอความขยัน (ทำ) ไม่ใช่ขยันฝันเพ้ออย่างเดียวจงอยู่กับเราด้วยเถิ๊ดดดด   จะได้ลงมือโมดิฟายกำไลซ๊ากกะที ;p