แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สนุก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สนุก แสดงบทความทั้งหมด

11 เมษายน 2556

เรียนรู้...แบบเดินอ้อมๆ

-ฉันเห็นนกบินอยู่บนฟ้าท่ามกลางดวงดาว-




การหัดวาดเขียนด้วยตัวเอง  บางครั้งก็ทำให้เราซึ่งเป็นคนอยากทำอะไรก็ลองทำเลย ไม่ศึกษาให้ถ้วนถี่ก่อน...ขาดทักษะในการวาด การลงสีไปเยอะ  

นิสัยไม่ดีบางอย่างของตัวเอง  ถึงรู้ตัวแต่ก็ไม่ใช่จะเลิก/ดัดนิสัยตนเองง่ายๆ   ดังนั้น มันเป็นธรรมดาที่ต้องเดินอ้อมไปบ้าง  อย่างเช่น คิดจะใช้สี Oil Pastel แต่ไม่ศึกษาก่อน (ซึ่งก็มีความรู้ในเว็บไซต์ต่างๆให้ค้นหา)   เราเลยใช้สีนี้ไปแบบที่ใช้ตอนเด็กๆ คือถูๆๆ เอาความเข้มข้นของสีอย่างที่เราชอบเข้าว่า  ทั้งที่จริงๆ  สี Oil Pastel สร้างสรรค์ได้อีกเยอะ

พอเราเดินอ้อมไปกับรูปนี้แล้วก็ชักจะคิดได้ว่า เฮ้ย ศึกษาแนวทางของสีต่างๆก่อนดีมั้ย...พอลงมือค้นในอินเตอร์เน็ตก็ชักนึกสนุกและตั้งใจว่าฉันจะลงมือเล่นสนุกกับสีนีี้ล่ะนะ

หมายมั่นปั้นมือไว้กับหลายอย่างเลย ทั้งดินสอ ปากกาคอแร้ง ปากกาหัวพู่กัน สีน้ำ สีกวอช สีน้ำมัน...แล้วตามด้วยสี Oil Pastel    ชีวิตนี้เรียนรู้ได้ไม่หมดแน่ๆ  (นี่ยังไม่รวมเรื่องทำขนม ทำอาหาร เย็บผ้า ถ่ายรูปและกิจกรรมอื่นๆอีกนะ!)   

27 กุมภาพันธ์ 2556

สมองกับหัวใจอาจจะคำนวนอะไรออกมาไม่เหมือนกัน

"ฉันอยากพิมพ์ภาพที่มีสีโทนอบอุ่น"  นี่เป็นสิ่งที่ตัวเองคิดเวลาเห็นงานพิมพ์สีนุ่มนวล  บางรูปเหมือนกับคนพิมพ์(และวาด) เทน้ำนมลงไปผสมบนกระดาษ  สีที่ออกมาจึงนวลตาและดูอบอุ่น

ฉันก็อยากทำให้ได้แบบนั้น   ภาพที่ดูบ่อยๆก็เป็นแบบนั้น  แต่ไม่รู้ทำไมเวลาพิมพ์หรือลงสีภาพทีไร  สีสันมันไม่เข้มข้นก็ฉูดฉาดจัดจ้านเหลือเกิน

....

หลังจากพักการลองพิมพ์ด้วยการใช้เจลาตินเพลทมาเป็นเดือน  เมื่อวาน ฉันก็ลองหัดดูเป็นครั้งที่สอง  ตั้งใจไว้ว่าจะคุมโทนให้เป็นสีพาสเทลทั้งหมด  แต่ก็แน่นอนว่า  ณ ขณะที่ลงมือทำ  ถ้ารูปเค้าจะเป็นไปทางไหนก็ปล่อยให้มันเป็นไป  เมื่อยังสองจิตสองใจ ตั้งมั่นแต่ไม่แน่วแน่แบบนี้  ภาพก็ออกมาสีจัดเหมือนเดิม -__-

แต่คราวนี้ต่างไปจากเดิมนิดหน่อยตรงที่ภาพที่ใช่สีอะครีลิคพิมพ์นี้  พอตากกระดาษจนแห้งดีแล้ว  บางส่วนของสีมันช่างคล้ายสีน้ำมันจริงๆ   (ที่หลายคนชอบสีอะครีลิคก็คงเป็นเรื่องนี้สินะ  ความ"เป็ด" ของสีที่จะระบายแบบสีน้ำก็สวย ระบายแบบสีน้ำมันก็สวย---มันค่อนข้างอเนกประสงค์แต่มันก็ไปไม่ได้แบบดีสุดๆได้ง่าย   ชักรู้สึกว่าถ้าเปรียบตัวเองกับสี  เราอาจจะเปรียบได้กับสีอะครีลิคแหงๆ)

ถ้าเรียกแบบเก๋ไก๋ก็ต้องบอกว่ารูปนี้ทำแบบวิธี mixed media แต่ฉันก็รู้อยู่แก่ใจว่าเราน่ะออกแนวมั่วสิ้นดี  และถึงจะพล่ามบ่นตัวเองมาแบบนี้  แต่ก็ชอบรูปนี้มากนะ  อยากจะทำแบบนี้ได้อีกด้วยซ้ำ...ก็ต้องฝึกฝนกันต่อไปล่ะ  บ่นไปอย่างเดียวมันไม่ได้ช่วยให้เราทำอะไรๆได้ดีขึ้นหรอก





8 มกราคม 2556

กระเป๋านกฮูก ใบที่ 1



ก่อนปีใหม่  เอมถามเหล่าเพื่อนสาวว่าชอบสัตว์อะไรบ้าง (ยกเว้นหมาแมว)  มีสาวหลายคนชอบนกฮูก  แต่เราก็ไม่อยากวาดแต่นกฮูกบนไม้บัลซานี่นาเลยพยายามวาดให้หลากหลายตามสัตว์อื่นๆที่เพื่อนชอบด้วยแทน

นกฮูก---คิดไว้ว่าจะทำเป็นของอื่นจากผ้าให้แทน  ยึดลายเส้นนกฮูกแบบนี้เปลี่ยนวิธี เปลี่ยนวัสดุเย็บกระเป๋าไปไม่ให้ซ้ำกัน

คิดจะทำสี่ห้าใบ---เพิ่งเสร็จไปใบเดียว   เอมเล่าวิธีเย็บไว้ ที่นี่-กระเป๋านกฮูก ตามเคยนะคะ   ถ้าอยากลองทำก็เข้าไปดูได้ค้าบ:>

9 สิงหาคม 2555

สนุก (อีกแล้ว)






วาดมือแล้วใช้ดิจิตอลเข้าช่วย (ทำเป็นใช้ภาษาโก้เก๋  จริงๆคือเอาเข้าโปรแกรมสำเร็จรูปแล้วเลือกมาว่าจะใช้เครื่องมือไหนปรับภาพ อิอิ)

ที่จริงก็ชอรูปที่วาดมือและลงสีไม้ซึ่งต่างจากนี้  แต่รูปนี้ทำให้นึกถึงภาพพิมพ์็เลยเลือกเอามาแปะไว้ในบล็อกแทนรูปดั้งเดิม :)

24 กรกฎาคม 2555

เล่น

เมื่อคืนวาดรูปนี้  วาดแล้วก็เอามาแต่งเล่นต่อในโปรแกรมสำเร็จรูปง่ายๆ ตามประสาคนใช้โฟโต้ชอปไม่เป็น

เล่นไปเล่นมาออกมาแบบนี้  สนุกจังและถูกใจ (ตัวเอง)

อยากหัดใช้โปรแกรมแต่งรูปเหมือนกันนะ อิอิ  :)





23 กุมภาพันธ์ 2555

การทำงานแบบมีเงื่อนไข บางครั้งก็ทำให้เราสนุกดีแฮะ :>

การทำงานแบบมีเงื่อนไข  บางครั้งก็ทำให้เราสนุกมากๆนะคะ

ตอนเอ็มโม่จะทำที่รองข้อมือเวลาใช้คอมพิวเตอร์ให้พี่ที่รู้จักกัน  ไอ้เราก็คิดแบบในหัวเป็นรูปสัตว์ที่สาวๆชอบกันอย่าง หมา, แมวและน้องหมีค่ะ  ปรากฏว่าพี่เค้าชอบ ม.ม้า  ไม่ใช้ ม.แมว ม.หมี ม.หมา ...เอาล่ะ  ทีนี้จะทำยังไง

พอได้คิดๆ ลองนึกๆแบบดู  สนุกมากเลยค่ะ  ...ถึงจะไม่ได้ทำได้สวยมากมายอะไร  แต่คนทำสนุก  ได้เติมนู่นนี่ลงบนตัวม้า...เป็นช่วงเวลาเย็บที่มีความสุขจัง :)



^___^

26 มกราคม 2555

แต่งตัวให้สายสะพายกล้องกันเถอะฮะ :)

เอ็มใช้กล้องพานาโซนิค LX3 มาสามปีได้แล้วมั้ง  ชักอยากแต่งตัวเค้าค่ะ
แต่งยังไง...แต่งที่สายสะพายแล้วกัน...พอทำเองได้ อิอิ

 ขั้นตอนแรกของการทำคือจินตนาการค่ะ   คิดๆๆนึกๆๆๆว่าเราอยากได้สายสะพายแบบไหน  สีเจ็บลายจุดคาวาอี้  หรือสีโทนอุ่นๆ แอบหวานหน่อยๆ

เอ็มโม่จินตนาการแบบนี้ค่ะ


ไม่ว่าเราจะจินตนาการไปแบบไหน  ตอนทำจริงให้นึกไว้นะคะว่าถ้าเราเลือกใช้สีอ่อนไป  เวลาใช้สายนี้จะถูกับคอค่ะ  เกิดสาวๆลืมถูกขี้ไคลละก็  หุ หุ หุ   หรือถึงเรามั่นใจในความสะอาดของเราก็ให้ระวังเรื่องเครื่องสำอางนะคะ  หลายๆคนทาแป้งที่คอด้วยอาจจะทำให้เกิดคราบได้ค่ะ  ไม่เอาๆ ไม่สวยๆ :P

เอาล่ะขั้นต่อไปก็วาดแผน  ...แล้วจะทำให้มันออกมาแบบนี้ได้ยังไง (วะคะ)


คิดเสร็จก็เขียนไว้นะคะ  เตรียมทดลองทำ อิอิ

วัสดุอุปกรณ์ที่ต้องใช้
1. กระดุมปิ๊กแป๊ก เลือกเม็ดเล็กๆนะคะจะติดแล้วงานเนียนกว่า  (ของเอ็มที่มีอยู่เป็นแบบเม็ดใหญ่ 22 มล.ค่ะ  ใหญ่ไปนิ๊ด  แต่ก็ทู่ซี้ใช้ได้ไม่อยากเสียตังค์เพิ่ม :P)
2.  ผ้าลายที่ชอบตามขนาดที่ต้องใช้   ในที่นี้  เอ็มโม่ใช้ผ้าทอที่ตัวผ้าทั้งสองด้านเหมือนกันเลยไม่มีซับในนะคะ
3. เทปลูกไม้เส้นเล็ก  ยาวเท่าความยาวผ้า
4. อุปกรณ์ตัดเย็บพื้นฐาน ด้ายสีที่เหมาะกับผ้า

เตรียมของแล้ว...ต่อไป เราก็วัดขนาดสายเดิมของเรานะคะ  สายกล้องมักจะมีส่วนเป็นแผ่นกว้างช่วงสะพายคอ...เราก็วัดเฉพาะช่วงนั้นค่ะ (เขียนเอง งงเอง  เข้าใจกันใช่ไหมคะ)


สาย LX3 ของเอ็มโม่มีขนาดตามนี้ (เฉพาะช่วงที่กว้างกว่าปกติ...ไม่ใช่ความยาวทั้งเส้น)
กว้าง 1.5 ซม.
ยาว 70 ซม. 

วิธีคิดแบบกำปั้นทุบดินคือเอ็มโม่ก็คือ  เรามีผ้าทอซึ่งเหมือนกันทั้งด้านหน้าด้านหลัง...ทำให้ไม่ต้องเย็บชิ้นซับใน  เพราะงั้นไม่ต้องเผื่อผ้าเย็บซับใน

แต่เผื่อผ้าให้พอทบกันล้อมสายเดิมได้ เผื่อพับ เผื่อขอบเย็บอีก เลยลองคำนวนตามนี้

เผื่อล้อมสายเดิมก็เท่ากับความกว้าง 1.5 ซม. x 2  = 3 ซม.   เผื่อพับ เผื่อขอบเย็บอีก  บวกไปเลยเท่านึง แล้วบวกอีก 1 ซม.สำหรับระยะเย็บติดกระดุม  รวมแล้วเป็น 7 ซม.


 ความยาวเผื่อขอบทบ เผื่อเย็บ เผื่อผ้ารั้ง เผื่อพลาด  จากยาว 70 ซม.  ก็ใช้ผ้าเผื่อไปเป็น 80 ซม


สรุป ตัดผ้าชิ้นที่ต้องการที่ 7 x 80 ซม.ค่ะ

เอาล่ะทีนี้ก็ลงมือ  พับทบเพื่อเย็บตะเข็บตามทางยาวของผ้าทั้งสองด้านค่ะ  พับเสร็จก็กลัดเข็มหมุดไว้แล้วเนาเวลาเย็บจะได้เนี๊ยบ  (แต่ของโม่เองชิ้นนี้ไม่ได้เนานะ ชิ้นทดลองเลยแอบขี้เกียจค่ะ)


เย็บทบเสร็จก็ติดลูกไม้ไปค่ะ  ติดตามยาวด้านตะเข็บ-ด้านเดียวนะคะ  ก่อนติดลองกลัดเข็มหมุดแล้วพับทบมาดูหน่อยว่าได้อย่างใจไหม


พอใจแล้วก็สอยลูกไม้ติดเข้าไปค่ะ


เสร็จแล้วก็ติดกระดุมปิ๊กแป๊กคู่ไปตามทางยาวผ้าทั้งสองด้านค่ะ  เว้นระยะแต่ละเม็ดอย่าเกิน 1.5 นิ้วนะคะเวลาติดกระดุมแล้วใช้สะพายจริงจะได้ไม่เป็นรูโหว่นะคะ  (ของเอ็มทำตอนแรกเว้นระยะ 3 นิ้ว  ออกมาสวยแต่พอสะพายแล้วรอยต่อมันโหว่อ่าา....เลยต้องสอยเพิ่ม แงๆ  >_<)




แต่ก็เสร็จแล้ว...


ออกมาสมใจ  ฮี่ๆๆ =^_______^=

หลังจากทำเสร็จนะคะ  เอ็มโม่นึกได้ว่า เฮ้ยย มันมีวิธีที่เนี้ยบและง่ายกว่านี้นี่นา  คือแทนที่เราจะใช้กระดุมปิ๊กแป๊ก  เราติดเวลโคร (เทปตีนตุ๊กแก) ไปเลย  ใช้สีขาวหรือดำให้เข้ากับเนื้อผ้า   เล็ม/ตัดเทปให้เล็กหน่อย จะได้ไม่ต้องเผื่อผ้าเยอะ เดี๋ยวสายจะหนาเกินงาม  และควรทำซับในด้วยค่ะ  จะได้ไม่ต้องสอย  ใช้เย็บจักรเทปเวลโครให้แน่นหนาไปเลย  ส่วนการเผื่อผ้าก็จะต่างไปจากนี้นะคะ  ลองไปปรับทดลองดูนะคะ

หวังว่าจะลองมาปลื้มเหมือนเอ็ม (หลงงานตัวเอง อิอิ)  :D