ไหนว่าจะไม่รับเย็บม่านไงล่ะ

เมื่อเดือนก่อน  เย็บผ้าม่านที่เพื่อนสั่งทำเสร็จและส่งไปแล้วไปหนึ่งชุด  เดือนนี้กำลังจะเสร็จอีกหนึ่งชุด...ครบโปรเจคท์ ^ ^

ที่จริงแล้ว ผ้าม่านไม่ใช่สิ่งที่เราชอบทำเลยนะ (ไม่ชอบทำงานชิ้นใหญ่ๆ) แต่งานผ้าม่านปีที่แล้วเป็นของเพื่อนรัก  งานคราวนี้ก็เป็นงานของเพื่อนอีกคน (แถมเป็นลูกค้าเก่างานกระเป่าด้วย)  เป็นงานผ้าม่านที่พ่วงการคิดแบบให้ไปด้วย

ถ้าใครอยากมีผ้าม่านแบบที่ไม่เหมือนตามที่ขายในท้องตลาด  ถ้ามันไม่มีขั้นตอนยุ่งยาก  เราสามารถจ้างคุณป้าที่ตั้งจักรรับเย็บผ้าในตลาดได้นะคะ  แต่ไม่ควรเป็นแบบที่ยุ่งยาก และเราต้องอธิบายแบบได้ชัดเจน


ส่วนงานที่เราทำ...ทำไป แก้ไป เล่าไว้ ที่นี่ ค่ะ ^ ^

เจ้านี่เป็นงานม่านที่ส่งไปแล้ว  ในรูปอาจจะไม่ค่อยเห็น มันเป็นม่านสองชั้น มีลูกไม้ซ้อนอยู่อีกผืน

วันนี้ปล้ำกับชุดนี้อีกรอบ  เย็บผ้าตอนอากาศร้อนอ้าวนี่มันร้อน ร้อน ร้อน จริงๆเลย >.<

สี Oil Pastel แสนรักและการตระหนักรู้ของฉัน

หลังจากตั้งมั่นอีกครั้งกับสี Oil Pastel    ฉันก็ค้นหาข้อมูลดูจากเว็บไซต์ว่า เอ๊ะ เจ้าสี Oil Pastel นี่ใช้ได้กี่วิธีบ้าง  เปิดดูเว็บนั้นนิด เว็บนี้หน่อยให้เข้าใจพื้นฐานธรรมชาติของสี

แต่การอ่านอย่างเดียวก็ไม่ช่วยให้เราวาดรูปได้ดีขึ้นมา ...ลงมือเลยดีกว่า

สิ่งที่ฉันชอบที่สุดในการทำนู่นทำนี่ คือการที่เรารู้สึก "ตระหนักถึงความสำคัญ" ของบางอย่าง หรือบางขั้นตอนว่า เฮ้ย นี่ละๆ มันต้องมีไอ้นี่หรือมันต้องทำแบบนี้  มันถึงจะได้อย่างนั้น  (งงไหมคะ :P)  ยกตัวอย่างเช่น  ถึงแม้ฉันจะลงมือทำอาหารทำขนมมาหลายครั้ง รวมทั้งรู้อยู่แล้วว่าเกลือเป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญมาก สำคัญจนสมัยก่อนที่เราไม่ได้ผลิตเกลือเป็นอุตสาหกรรมแบบนี้...เกลือมีราคาสูงและเป็นของมีค่าไว้แลกเปลี่ยนสินค้าดีๆได้  

การรู้ไม่เหมือนกับการตระหนักแนบแน่นกับใจเราถึงความสำคัญของมัน  ...ฉันเพิ่งตระหนักว่าเกลือมันช่างแสนชูรสอาหารจริงๆก็เมื่อสัปดาห์ก่อนตอนต้มซุปไก่ (ที่เคยทำมาเป็นสิบครั้ง) นี่ล่ะ

มันเป็นช่วงเวลามหัศจรรย์สำหรับฉัน...เหมือนที่ฉันเพิ่งตระหนักถึงความนุ่มนวลของสี Oil Pastel เมื่อสองวันก่อน

เล่ามาแบบนี้ก็ไม่ได้วาดเก่งอะไรขึ้นมาเหมือนเสกคาถาหรอกค่ะ  แต่พอรู้แล้วก็รู้สึกสนุกแบบคูณสองกับการลงสีนี้  รวมทั้งตกหลุมรักสี Oil Pastel ไปแล้วล่ะสิ :)

รูปนี้เป็นรูปแรกที่ลองเล่นกับสี Oil pastel หลังจากเล่าไปในบล็อกก่อน

อีกวันก็ลองวาดรูปนี้  ชอบก้อนสีที่มันหนืดปาดกันมาก  ให้ความรู้สึกคล้ายสีน้ำมันที่ชอบอยู่แล้ว

วาดรูปนี้เมื่อคืน  สนุกมาก และรู้สึกกับการระบายสีรูปนี้จนน้ำตาจะไหล    มันมีก้อนจุกในอกเลยล่ะ แต่ไม่ได้จุกแล้วจ๋อย  แต่เป็นจุกอกแบบที่วาดเสร็จก็หาย  

พอวาดภาพที่สามเสร็จ...ในตอนแรก ฉันก็รู้สึกว่า เฮ้ย เรามาทางนี้มันใช่ ดีจัง ชอบจัง...แล้วสักพัก  พอใจมันนิ่งขึ้น  ฉันก็วาง "ดีจัง ชอบจัง" ลงได้    

เรายังต้องฝึกอีกเยอะ  ยังเรียนรู้ได้อย่างสนุกสนานไปตลอดชีวิตอย่าเพิ่งไปติดกับดัก "ดีจัง ชอบจัง" กับงานตัวเองนานเลย  โลกนี้มีงานสวยๆ ทั้งของมืออาชีพ ของมือสมัครเล่นอีกมากให้เราได้ชื่นชมชื่นชอบ และเรียนรู้จากพวกเขา

สู้ต่อไป เรียนรู้ต่อไปนะ ยัยเอมโม่ ^___^

เรียนรู้...แบบเดินอ้อมๆ

-ฉันเห็นนกบินอยู่บนฟ้าท่ามกลางดวงดาว-

การหัดวาดเขียนด้วยตัวเอง  บางครั้งก็ทำให้เราซึ่งเป็นคนอยากทำอะไรก็ลองทำเลย ไม่ศึกษาให้ถ้วนถี่ก่อน...ขาดทักษะในการวาด การลงสีไปเยอะ  

นิสัยไม่ดีบางอย่างของตัวเอง  ถึงรู้ตัวแต่ก็ไม่ใช่จะเลิก/ดัดนิสัยตนเองง่ายๆ   ดังนั้น มันเป็นธรรมดาที่ต้องเดินอ้อมไปบ้าง  อย่างเช่น คิดจะใช้สี Oil Pastel แต่ไม่ศึกษาก่อน (ซึ่งก็มีความรู้ในเว็บไซต์ต่างๆให้ค้นหา)   เราเลยใช้สีนี้ไปแบบที่ใช้ตอนเด็กๆ คือถูๆๆ เอาความเข้มข้นของสีอย่างที่เราชอบเข้าว่า  ทั้งที่จริงๆ  สี Oil Pastel สร้างสรรค์ได้อีกเยอะ

พอเราเดินอ้อมไปกับรูปนี้แล้วก็ชักจะคิดได้ว่า เฮ้ย ศึกษาแนวทางของสีต่างๆก่อนดีมั้ย...พอลงมือค้นในอินเตอร์เน็ตก็ชักนึกสนุกและตั้งใจว่าฉันจะลงมือเล่นสนุกกับสีนีี้ล่ะนะ

หมายมั่นปั้นมือไว้กับหลายอย่างเลย ทั้งดินสอ ปากกาคอแร้ง ปากกาหัวพู่กัน สีน้ำ สีกวอช สีน้ำมัน...แล้วตามด้วยสี Oil Pastel    ชีวิตนี้เรียนรู้ได้ไม่หมดแน่ๆ  (นี่ยังไม่รวมเรื่องทำขนม ทำอาหาร เย็บผ้า ถ่ายรูปและกิจกรรมอื่นๆอีกนะ!)   

จุด จุด จุด

วาดรูปด้วยดินสอแล้วก็แต้มสีเป็นจุดจุดจุดลงกระดาษ

ตอนแรกก็ระบายสีไว้เป็นกรอบรอบจุดด้วย     ทำไปทำมาก็ชักอยากให้จุดมันเต็มภาพ  เราเลยไปเล่นในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ต่อ

สนุกแบบมั่วๆเช่นเคย ^_^

เพ้อ : อยากหัดทำภาพพิมพ์จัง

เพ้อ : ประจำวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2556

อยากหัดทำภาพพิมพ์จัง


วาดรูปก็ยังไม่ค่อยจะเก่งแต่ใจมันก็ชอบและอยากลองทำภาพพิมพ์ดู

สมัย เรียน ม.ต้นเคยได้ทำภาพพิมพ์สีเดียวแบบพื้นฐาน  แต่ที่เราลงมือทำเองจริงๆก็มีวาดรูปที่จะพิมพ์ เซาะไม้อัดตามลายและกลิ้งลูกยางเท่านั้น เริ่มต้นหัดทำภาพพิมพ์คงทำแบบพื้นฐานนี่ให้ได้ก่อน

ไว้สำเร็จน่าพอใจแล้วจะลองทำแบบ woodblock หลายชั้นสีแบบในคลิปนี้ดู  (แต่คงไม่สามารถไปซื้อกระดาษจากญี่ปุ่นอย่างในคลิป  งบฯน้อยก็ต้องเจียมตัวเจียมใจ หยอดกระปุกไปเรื่อยๆก่อน)

เรียนรู้และเริ่มต้น

 ระหว่างที่ฝึกหัดวาดเขียน   เราก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าถ้างานวาดของเราจะพอสร้างค่าขนมได้  และถูกใจใครๆได้ในวงกว้างก็น่าลอง

คนที่ทำให้เราคิดเรื่องนี้มีสองคน  เริ่มแรกคือ พี่วี  รุ่นพี่ที่คณะ (และเป็นเพื่อนสนิทสามี) ที่เห็นเราหัดวาดรูปโพสในเฟซบุ๊คบ่อยๆ เคยบอกให้เราลองวาดรูปส่งไปเว็บโฟโต้สต็อคทั้งหลายสิ  เผื่อขายได้    คนที่สองคือสามีเอมโม่เองที่ทุ่มเทถ่ายรูป ทำรูปเพื่อฝากขายไว้ใน Shutterstock Photo 

เราเองเห็นการทุ่มเทตั้งใจ  ท่าทางดีอกดีใจที่มีคนชอบรูปของเขา  รวมทั้งยังสร้างรายได้ด้วยก็ฮึดอยากทำบ้าง


ค่าขนมผสมความชื่นใจที่มีมาจากคนชอบงานของเราและโหลดไปใช้ ไปดูเป็นสาเหตุให้เราคิดจะลองวาดรูปของกินส่งไป    วาดเก็บๆไว้ได้หลายสิบแล้ว...คงได้ฤกษ์ส่งไปลองดูซะทีว่าจะผ่านเกณฑ์เขาไหม   จะมีคนดาวน์โหลดบ้างหรือเปล่า


พอเล่ามาถึงตรงนี้ก็นึกขำตัวเอง...ชีวิตเรามีเรื่องเริ่มต้นเรียนรู้ไปเรื่อยตั้งแต่หาเรื่องเปลี่ยนอาชีพ เปลี่ยนสายงานมาตลอดตามความพอใจและสถานการณ์ชีวิตในแต่ละช่วง   ชีวิตเราอาจเป็นชีวิตที่ไม่ได้คึกคัก โลดโผนนัก...แต่ก็พอมีสีสันอยู่บ้้างเหมือนกันนะเนี่ย :)

ในรูปดูเหมือนมีไม่เกินสิบรูป   แต่ข้างใต้นั้น...รวมๆกันก็หลายสิบรูปอยู่ :)

แรงบันดาลใจจากดิจิตัล

วันนี้ลองเอารูปมาเล่นในคอมพ์ฯอีกที....บางครั้งการใช้โปรแกรมดัดแปลงรูปที่เราวาด   ไม่ได้ทำให้รูปสวยขึ้นเลยนะแต่ทำให้เราได้เปิดจินตนาการให้กว้างไกลขึ้น

...คงคล้ายๆกับเวลาเราดูภาพถ่ายสวยๆที่สิ่งของหรือคนในภาพถ่ายถูกบิดเบือนไปจากความจริงแต่อารมณ์ของภาพกลับเด่นชัดขึ้นละมั้ง


รูปนี้ เอมวาดด้วยดินสอลงบนกระดาษสำหรับสเกตช์ภาพ

สำหรับตัวเอง...รูปนี้อยู่ในระดับที่พอใจ  มันดูแฟชั่นดี  ดูไปซักพักก็ชักคันมืออยากลงสีน้ำเพิ่มแต่ก็ลงสีไม่ได้แล้วเพราะเนื้อกระดาษไม่อำนวย

ในเมื่ออยากลองระบายสีจริงๆก็ลองวาดรูปใหม่ขึ้นมาแนวๆเดิม (แต่สวยน้อยกว่าเดิม -__-')  แล้วลงสีน้ำบางจุด   ป้ายสีอะคริลิคสีทองลงไปตามประสาคนชอบภาพที่วิบวับหน่อยๆ   


ออกมาก็ชอบนะ แต่ก็หาเรื่องเอามาแปลงในโปรแกรม photoscape ต่อจนออกมาแบบนี้ซึ่งเอมว่าไม่สวย  แต่ชอบสีที่ได้จนอยากวาดภาพและใช้สีแบบนี้เลยล่ะ

ลองเอารูปที่ลงสีมาเทียบให้ดูว่าพอเอาไปบิดเบี้ยวในโปรแกรมคอมพ์แล้วออกมาแบบนี้ :)

ลองศึกษาโปรแกรม Photoshop กับเค้าบ้างจะดีไหมนะ

หมู่นี้เริ่มคิดว่าจะลองศึกษาโปรแกรม Photoshop กับเค้าบ้างจะดีไหมนะ

ส่วนตัวแล้วชอบงานวาดมือ  แต่ก็รู้สึกว่างานวาดมือเนี่ย...เอาไปเล่นเพิ่มต่อในโปรแกรมคอมพ์ฯได้อีกเยอะให้มันสนุกสนานขึ้น  เปลี่ยนความรู้สึกให้รูปได้อีก   อืม  หรือว่า...ถ้าอยากได้งานหลากหลายขึ้น ควรจะเรียนโปรแกรม Illust. กันแน่หว่า


โอ๊ย  พูดถึงโปรแกรมตอมพิวเตอร์ที่ไม่ใช่โปรแกรมเล่นสนุกกับรูปแบบสำเร็จรูปเหมือน Photoscape แล้วมึนนัก


ที่บ่นมาเนี่ยเหมือนเป็นพวกทำงานวาดรูปเลยใช่ไหม  แต่ที่จริงคือมือสมัครเล่่นแท้ๆเลยล่ะ แหะ แหะ

เอ้า  ในเมื่อเล่นเป็นแค่ Photoscape เราก็เอาเท่าที่ทำได้ก่อน   รูปนี้วาดและลงสีด้วยเส้นดินสอ  2B  แล้วเอามาทำภาพเพิ่มในโปรแกรม Photoscape  สนุกดี แต่ก็อายนะ  ทำรูปในคอมพ์ฯเป็นแค่นี้เอง :P